Van het één komt het ander. In samenwerking met CaniFAIR hebben wij de meest hulpbehoevend hond mee naar ons huis genomen. Wij proberen haar weer op een normaal gewicht te brengen, te socialiseren met mens en dier en op te voeden, zodat ze makkelijk plaatsbaar zal zijn.

Hier kunt u de ontwikkelingen op de voet volgen.

Na een uur rijden samen met onze roedelleider Bram werden ze bij thuiskomst verwelkomt door Jane en Kelly.
Eerst met de bench naar binnen, maar al snel kon die open en was ze geaccepteerd.
Driftig werd huis verkent, inclusief de vier katten en de papagaai.
Geen enkele negatieve reactie ontdekt. Geen baknijd, alleen angst voor een hand die haar aaien wilde. Maar dat vertrouwen was snel gewonnen,  zie de volgende foto eens.

Al snel bleek ze door te hebben dat ze het zomaar beter had, dan in al haar voorgaande dagen van haar bestaan.

Na haar verkenningstocht door het huis,  vleidde zij zich al snel teder neer op schoot van de baas, 
net of ze zeggen wou :

"Mag ik jullie heel hartelijk bedanken, dat ik hier mag zijn"


Dag 1:   23 november 2009

Slechts 14 kg weegt ze. We schatten dat ze er best wel eens 20 bij kan hebben.
We geven haar verse rauwe voeding, wat fijn en makkelijk te kauwen is. Kefir schijnt heel goed te zijn, maar ook verse rauw eieren met schaal. Dus dames uit de kippenren, leggen maar.

Dag 2

Zo, we zijn een beetje aan elkaar gewent. Eva lijkt een zachtaardig, veel aandacht vragend hondje te zijn. Ze kan eten als geen ander. Telkens na haar maaltijd ( ze krijgt voorlopig 5 maal per dag circa 200 gram) wil ze graag nog meer. Vandaag heeft ze met ons en de honden gespeeld. Ondanks dat onze Duitse Herder druk bezig is om te laten zien wie het voor het zeggen heeft, doet ze het prima. Alleen Jane, onze duitse staander, en ook een teef, is nog duidelijk jaloers, dus die moeten we dan weer op haar plaats wijzen. Ook voor onze honden blijkt het dus goed te zijn.

Dag 3



We leren elkaar beter kennen. Wel zijn er een paar kleine aanpassingen nodig want onze Jane blijkt jaloerser te zijn dan we dachten. Ook voor haar is het dus goed. In Eva, wat een kruising is, ontdekken we eigenschappen van een Duitse herder, maar ook van een Duitse staander. Ze eet nog steeds goed en weet haar plaats in de bench inmiddels op eigen gelegenheid te vinden. Ze zoekt er zo wie zo bescherming als Jane weer eens gromt.




Dag 4

Vanmorgen vroeg tijdens het uitlaten viel ons op dat ze niet echt bang is. Na haar behoeften te hebben gedaan, probeerde ze zelfs te spelen met Bram. Jane wilde ook mee doen, maar eiste Bram voor haar op. 's avonds op de weegschaal bleek ze al twee kilo gegroeit. Ze is nu 16 kg en nog een behoorlijke weg te gaan.

Dag 5

Vandaag was het best een zware dag voor Eva. Weer een uurtje in de auto, en weer terug naar het dierenasiel. Vandaag heeft ze haar eerste prikken gekregen en zijn haar nagels geknipt. Ze trilde over haar hele lichaam toen we haar uit de auto haalde, maar dat was weer over toen ze haar inmiddels vertrouwde bench weer in mocht. Wij denken dat de scherpe kantjes van haar ondervoeding aan het weg ebben zijn. Ze lijkt wat dikker te worden in onze ogen.

Dag 6

Dankzij diverse hondenforums hebben we informatie verzameld over de jaloezie van Jane. We hebben een aantal tips uitgeprobeerd, en met succes. Alle vier de honden weten hun plaats in de roedel en de jaloezie van Jane is nu al een stuk minder. Zo kunnen wij de juiste aandacht aan Eva geven. Het gaat goed met haar, ze begint al te wennen aan de geregelde tijden dat ze eet en wordt hierdoor een stuk rustiger.

Dag 7

Eva begint zich echt thuis te voelen. Ruzie’s zijn overgegaan naar spelen met elkaar, een genot om naar te kijken. Ze voelt zich al zo sterk dat ze ook Jane durft uit te dagen voor een spelletje. Ondeugend is ze ook, als ze even de gelegenheid ziet, ligt ze languit op de bank ondanks dat ze best wel weet dat ze dat niet mag. Het uiteinde van haar staart is een beetje stuk doordat ze tijdens het veelvuldig kwispelen overal tegen aan zwiept. Het verband had ze er na een paar minuten al af gekwispeld. Ze is nu 3 kilo zwaarder en ziet er al een beetje beter uit. .

Vandaag Eva weer gewogen en zij weegt nu 19 kilo Het is ook  al duidelijk te zien dat ze in gewicht toeneemt, haar botten zijn niet meer zo zichtbaar als eerst. Ook haar vacht begint te glimmen en voelt niet meer zo stug aan.
Gister zijn wij begonnen met haar drie keer per dag eten te geven.
Wij hebben het idee dat, dat voor haar wat meer rust geeft omdat zij dan meer het gevoel heeft dat haar buikje vol is.

Eva weegt nu 20+  kilo.
Deze week is Eva loops geworden. na eerst het bloed ruimen van haar staart, is het nu bloed ruimen van haar loopsheid. Wij merken dat Eva wat meer rust krijgt, zij loopt niet meer de hele dag achter ons aan.

Week 4      

Eva weegt nu 21 kg
Afgelopen week zijn we een klein stukje gaan wandelen met de honden in de sneeuw. Na wat aarzeling heb ik Eva toch maar los gelaten, zodat zij ook wat kon rennen.Dat ging heel goed, als wij haar riepen kwam zij bij ons.

Wel kon je aan haar merken dat zij het maar vreemd vond,  met z’n allen wandelen. Ook vind Eva de kou niet zo fijn en dus kost het wat moeite om haar naar buiten te laten gaan om haar behoefte te doen.

Week 5

21,5 kg
Eva, groeit niet meer zo snel als 4 weken geleden. Dat is te begrijpen ook, ze is heel speels en samen met haar vriendin Jane rennen en stoeien ze achter op het land. Gisteren was de eerste dag dat ze één maal per dag haar eten krijgt. Dat was ‘s ochtends wel even heel vreemd, maar toen het éénmaal etenstijd was en ze in haar bak keek, moest ze waarschijnlijk gedacht hebben: “Goh, is dat allemaal voor mij ?”. We geven haar nu 500 gram en het resultaat mag er zijn. Ze ziet er heel goed uit.




We vonden op de website van CaniFAIR een foto van Eva voordat  wij kennis met haar maakten.

We schatten dat ze op deze foto nog geen 10 kilo weegt


Ze is gereed om geaddopteerd te worden !




Week 6

Alweer 22 kg, Wat wordt ik mooi hè. Ik vind het elke dag een groot feest als het vrouwtje begint met het gereedmaken van ons eten. We moeten wel even wachten want eerst krijgen onze vriendjes de katten te eten. Maar dan is het zover, smullen maar. Ook krijg ik vaak een lekker hondenkoekje als ik goed luister.

Die lust ik graag, dus ............ ik luister als de beste, want dan krijg ik weer wat lekkers.

    

Week 7

Ik begin steeds meer op een pup te lijken, zegt het vrouwtje! Ik pik als het even kan de vaatdoekjes van de aanrecht, of de pantoffels van het baasje. Ik Maak het niet stuk, dat doet Jane dan wel weer. Wat ook heel moeilijk is, is om netjes te blijven zitten tot het vrouwtje zegt;  Eten ! 

Ook proberen zij steeds weer een mooie foto van mij te maken voor het nieuwe baasje, maar ja. daar werk ik dus mooi niet aan mee.

Eva is helaas weer terug naar het asiel.Zij en Kelly, onze oudste hond, konden niet met elkaar door één deur. Dit leidde steeds tot vechten.  Wij hebben met pijn in ons hard moeten besluiten om voor de veligheid van de honden te kiezen en Eva terug naar het asiel te brengen.

Wij hopen dat Eva heel snel een nieuw thuis zal vinden, zodat zij al haar liefde aan het nieuwe baasje kan geven.
Het laatste bericht uit het asiel is : het gaat goed met haar en ze heeft ook een nieuwe vriend. Nu nog een adoptiehuis.

22 juli 2010

En Ja hoor, het is gelukkig voor Eva gelukt vandaag. Vanochtend kregen we een telefoontje uit het asiel dat zij door een nieuwe eigenaar is geadopteerd. We zijn heel blij met dit succes, wat we zker weer zullen herhalen.

Grafiek Groei Eva